49 - نه ، كه آن آيتهاست هويدا اندر دل آن كسها كه داند ايشان را علم و دانش « 1 » و نه منكر شوند بآيتهاى ما مگر كافران و ستم كاران
50 - و گفتند : چرا نه فرستاده آمد بر او آيتها « 2 » از خداوند او ، بگو كه : آيتها نزديك خدايست و هستم من بيم كنندهاى هويدا
51 - همى نه بسنده باشد ايشان را كه ما فرو فرستاديم بر تو كتاب - قرآن - كه همى برخوانى « 3 » برايشان ؟ كه اندران هست بخشايش و ياد كار گروهى را كه بگروند
52 - بگوى : بسنده است خداى ميان او « 4 » و ميان شما گواه و داند آنچه اندر آسمانها و زمين است ؛ و آن كسها كه بگرويدند بباطل « 5 » و كافر شدند بخداى عزّ و جلّ ايشاناند ايشان زيان كاران
53 - و همى شتاب كنند به عذاب ، و اگر نيستى روزگارى شمرده « 6 » بيامدى بديشان عذاب ، و بيايد بديشان ناگاه و ايشان نه دانند
54 - همى شتاب كنند به عذاب و حقّا كه دوزخ اندر گيرد كافران را
55 - آن روز كه برسد بديشان عذاب از بالاى ايشان « 7 » و از زير پايهاشان ، و مىگوييم : بچشيد آنچه بوديد و مىكرديد
56 - اى بندگان من آنك بگرويديد « 8 » حقّا كه زمين من فراخ است و مرا « 9 » پرستيد
هامش
( 1 ) نه كه قرآن آيتها ايست پيدا اندر دلهاى آن كسها كه بدادندشان دانش .
( بو )
( 2 ) و گفتند چه بودى اگر فرو فرستادندى به روى نشانى . ( بو ) - و گفتند چرا نه فرو فرستادند بران حجتى . ( آ )
( 3 ) كه همى برخوانند . ( بو ) - همى برخوانده آيد . ( صو . آ )
( 4 ) ميان من . ( بو )
( 5 ) بباطل يعنى تباه كارى .
( آ ) - به ناشايست . ( بو )
( 6 ) و همى شتابانند ترا به عذاب و گرنه زمانهء استى نام برده . ( بو )
( 7 ) از بر سر ايشان . ( بو . صو . آ )
( 8 ) آنان كه بگرويديت .
( بو )
( 9 ) فراخ است هر كجا باشيد ، مرا . ( آ . صو )