87 - و آن روز كه بدمد « 1 » اندر صور بترسند آنچه اندر آسمانها اند و آنچه « 2 » اندر زميناند - مگر آنك خواهد خداى عزّ و جلّ ، - و همه بيايند به دو خواران
88 - و همى بينى كوهها را و پندارى آن را كه فسرده است « 3 » و آن همى رود رفتنى همچون ميغ كردار « 4 » خداى عزّ و جلّ آنك محكم كرد همه چيزى ، كه او آگاه است بدانچه كنند
89 - و هر كى بيارد بنيكى او راست بهتر از آن و ايشان باشند از ترس آن روز ايمنان
90 - و هر كى بيارد ببدى اندر او كنند برويهاشان « 5 » اندر آتش دوزخ . و همى پاداش كند « 6 » شما را مگر بدانچه بوديد و مىكرديد ؟
91 - كه فرمودهاند مرا كه « 7 » بپرستم خداوند اين شهر را آنك حرام كرد او را ، و او راست همه چيزى ، و فرمودهاند مرا كه باشم من از مسلمانان
92 - و حقّا كه بر خوانم قرآن ؛ و هر كى راه يابد بدان و كه راه يابد تن خويش را ، و هر كى بىراه شود « 8 » بگو كه : هستم من از بيم كنندگان
93 - و بگو كه شكر و سپاس خداى را عزّ و جلّ كه بنمايد شما را
هامش
( 1 ) بدمند . ( آ . بو )
( 2 ) بترسد آنكه اندر آسمانهاست و آنكه . ( آ ) - به بيم افتد آنكه اندر آسمانهااند و آنك . ( بو )
( 3 ) فسردهاند . ( بو )
( 4 ) كردار .
( آ ) - كرد . ( بو )
( 5 ) نگوسار افكنند رويهاى ايشان را . ( بو ) - نگوسار كنند رويهاشان . ( آ )
( 6 ) هيچ پاداش كنند . ( آ ) - گويند هيچ پاداش دهند . ( بو )
( 7 ) كمن فرموده شدم . ( آ ) - مرا فرمودند كه . ( بو )
( 8 ) و كه برخوانم قرآن را . هر كى راه يافت كه راه يافت خويش را و هر كى گم شد . ( آ ) - و كه برخوانم نبى را هر كى راه راست گيرد راه راست گيرد مر تن خويش را و هر كى گم شود . ( بو )