قُلْ لا تَمُنُّوا عَلَيَّ إِسْلامَكُمْ بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَداكُمْ لِلْإِيمانِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
« 1 » .
از امام باقر عليه السّلام روايت شده كه معناى آيه اين است كه تو امر به ولايت على عليه السّلام مىكنى و به ولايت دعوت مىنمايى ، على عليه السّلام همان راه راست و صراط مستقيم است .
[ صِراطِ اللَّهِ الَّذِي لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ ]
و از امام باقر عليه السّلام آمده است كه مقصود علىّ عليه السّلام است ، كه خداوند او را خازن خويش قرار داده است بر آنچه كه در آسمانها و آنچه كه در زمين است ، او را امانتدار آنها قرار داده است .
و شايد امام باقر عليه السّلام ضمير مجرور را به لفظ « صراط » برگردانده ، يا صراط را به علىّ عليه السّلام تفسير نموده است .
[ أَلا إِلَى اللَّهِ تَصِيرُ الْأُمُورُ ]
همه كارها و همهى امور در واقع به خداى تعالى منتهى مىشود .
يا مقصود اين است كه به لحاظ كسى كه خدا را لحاظ كند كارها به او منتهى مىشود .
يعنى آنگاه كه به فردى از افراد وجود نظر مىاندازد و مصدر آن و مصدر مصدر آن را ملاحظه مىكند مىبيند كه همهى مصدرها به خدا منتهى مىشود ، در نتيجه خداى تعالى مصدر همه چيز قرار مىگيرد .
هامش
( 1 ) سوره حجرات : آيه 17 بگو : منّت ننهيد بر اسلام آوردنتان ، بلكه خدا است كه منّت مىنهد بر شما كه هدايتتان كرد اگر راستگو يابند .