كه از آن دو ذكر شده است مىباشد ، يا مقصود روحى است كه به سوى تو وحى آورده است .
و آن نور به علىّ عليه السّلام تفسير شده است .
از امام باقر عليه السّلام آمده است :
« وَ لكِنْ جَعَلْناهُ نُوراً »
يعنى علىّ عليه السّلام و علىّ عليه السّلام نورى است كه به وسيلهى او هدايت يافته است از خلق خدا هر آنكس كه هدايت يافته است .
[ نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشاءُ مِنْ عِبادِنا ]
از امام صادق عليه السّلام از علم سؤال شد كه آيا علم چيزى است كه عالم از دهان مردم ياد مىگيرد ، يا در كتاب نزد شماست و آن را مىخوانيد و ياد مىگيريد ؟
فرمود : مطلب مهمتر ، بالاتر و واجبتر از اينهاست ، آيا نشنيدى قول خداى تعالى را كه فرمود :
وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا ما كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتابُ وَ لَا الْإِيمانُ
سپس فرمود : بلى سابقا در حالتى بود كه نمىدانست كتاب و ايمان چيست ، تا آنكه خداى تعالى آن روح را مبعوث نمود كه در قرآن ذكر نموده است .
پس وقتى آن روح وحى آورد بدان وسيله علم و فهم آموخت و آن روح روحى است كه خداى تعالى به هر كس كه بخواهد مىدهد ، پس بر هر بندهاى كه آن روح را عطا كند به او فهم مىآموزد .
[ وَ إِنَّكَ لَتَهْدِي إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ]
تو با رسالت خويش به سوى ولايت هدايت راهنمايى مىكنى ، چه رسالت و قبول آن هدايت به ايمان و ولايت است ، چنانچه خداى تعالى فرموده :