كه از آن دو ذكر شده است مىباشد ، يا مقصود روحى است كه به سوى تو وحى آورده است . و آن نور به علىّ عليه السّلام تفسير شده است . از امام باقر عليه السّلام آمده است : « وَ لكِنْ جَعَلْناهُ نُوراً » يعنى علىّ عليه السّلام و علىّ عليه السّلام نورى است كه به وسيلهى او هدايت يافته است از خلق خدا هر آنكس كه هدايت يافته است . [ نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشاءُ مِنْ عِبادِنا ] از امام صادق عليه السّلام از علم سؤال شد كه آيا علم چيزى است كه عالم از دهان مردم ياد مىگيرد ، يا در كتاب نزد شماست و آن را مىخوانيد و ياد مىگيريد ؟ فرمود : مطلب مهمتر ، بالاتر و واجبتر از اينهاست ، آيا نشنيدى قول خداى تعالى را كه فرمود : وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا ما كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتابُ وَ لَا الْإِيمانُ سپس فرمود : بلى سابقا در حالتى بود كه نمىدانست كتاب و ايمان چيست ، تا آنكه خداى تعالى آن روح را مبعوث نمود كه در قرآن ذكر نموده است . پس وقتى آن روح وحى آورد بدان وسيله علم و فهم آموخت و آن روح روحى است كه خداى تعالى به هر كس كه بخواهد مىدهد ، پس بر هر بندهاى كه آن روح را عطا كند به او فهم مىآموزد . [ وَ إِنَّكَ لَتَهْدِي إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ] تو با رسالت خويش به سوى ولايت هدايت راهنمايى مىكنى ، چه رسالت و قبول آن هدايت به ايمان و ولايت است ، چنانچه خداى تعالى فرموده :
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ١٣ — صفحة 94
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٩٤