نعمت پروردگارتان را ، آنگاه كه بر آن برآمديد ، ياد كنيد و بگوييد پاكا كسى كه اين را رام ما ساخت و ما بر آن توانا نبوديم .
و ما به پروردگارمان روى مىآوريم .
و براى او از بندگانش فرزندى قايل شدند ، بىگمان انسان ، ناسپاسى آشكار است .
آيا از آنچه آفريده است براى خود دختران را برگزيده است و شما را به داشتن پسران ، برگزيده است ؟
و چون هر يك از آنان را به آنچه براى خداوند مثل مىزند [ دختر ] ، خبر دهند ، چهرهاش سياه شود و اندوه خود را فروخورد .
آيا كسى كه در زر و زيور پرورده مىشود [ دختر ] كه در جدل هم ناتوان است [ شايستهى نسبت دادن به خداوند است ؟ ] .
و مدّعى شدند كه فرشتگان كه خود بندگان خداوند رحماناند ، مادينهاند ، آيا آفرينش آنان را شاهد بودهاند ؟ كه [ در اين صورت ] زودا كه شهادت ايشان نوشته شود ، بازخواست شوند .
و گويند اگر خداوند رحمان مىخواست ما آنان [ فرشتگان ] را نمىپرستيديم ؛ آنان را به اين امر ، علمى نيست ؛ ايشان جز دروغ نمىبافند .
يا شايد به آنان كتابى پيش از آن دادهايم كه ايشان به آن متمسّكاند ؟
بلكه گويند ما پدرانمان را بر شيوهاى يافتهايم و ما با پيروى از آنان رهيافتهايم .
تفسير
[ حم وَ الْكِتابِ الْمُبِينِ ]
آن كتاب واضح و آشكار را كه خشك و ترى نيست مگر آنكه در آن هست ، آن طورى است كه هيچ شكّ و شبههاى آن را عارض نمىشود ؛ هيچ خفا ، اجمال و تشابه در آن وجود ندارد .
[ إِنَّا جَعَلْناهُ قُرْآناً ]
آن را قرآن قرار داديم ، بدين معنا كه در آن همهى مطالب جمع شده است .
[ عَرَبِيًّا ]
آن را به لغت عرب قرار داديم ، يا آن را داراى حكمتها ، آداب ، احكام ، موعظهها و نصايح قرار داديم .