تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ١٣ — صفحة 78

مساهمون:

ص٧٨

خوانده شده و آن واضح و روشن است ، با نصب نيز خوانده شده بدين گونه كه لفظ « واو » به معناى « مع » باشد و فعل بعد از آن منصوب گردد . [ ما لَهُمْ مِنْ مَحِيصٍ ] هيچ راه نجات از عذاب را ندارند . [ فَما أُوتِيتُمْ ] اين جمله عطف و تعقيب باعتبار اخبار است ، يعنى وقتى دانستيد كه هيچ راه نجاتى از عذاب نيست بدانيد كه هر چه به شما داده شود متاع حيات دنياست . [ مِنْ شَيْءٍ ] از آن جهت كه شما از فرزندان و ابناى دنيا هستيد هر آنچه كه به شما داده شود . [ فَمَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا ] متاع حيات دنياست كه بقا و دوامى ندارد و از آميختگى با آلام و رنج‌ها و ترس از زوال خالص و جدا نيست . [ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ ] آنچه كه نزد خدا است بهتر است ، چون شايبه‌ى رنج و ترس زوال در آن نيست . [ وَ أَبْقى لِلَّذِينَ آمَنُوا ] آنچه كه نزد خدا است براى مؤمنين باقى ماندنىتر و جاودانه‌تر است ، لفظ لِلَّذِينَ آمَنُوا متعلّق به لفظ « خير » و « أبقى » است ، يا خبر مبتداى محذوف است ، يعنى اين مطلب براى كسانى است كه ايمان آورند . [ وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ] مقصود از ايمان اسلامى است كه با بيعت عام و قبول دعوت ظاهرى حاصل مىشود ، كه در اين صورت قول خدا : وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ اشاره به ايمان خاصّ است كه با بيعت خاصّ و قبول دعوت باطنى حاصل مىگردد .