به آنها وجود داده اگر بخواهد آنها را جمع كند مىتواند جمع كند و جمع كردن آسانتر از خلق و نشر است .
[ وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ ]
اين جمله نيز عطف است و رفع توهّم ، توهّم عبارت از اين است كه اگر خداوند رحمتش را نشر مىكند و ولىّ بندگان خويش مىباشد و در صفاتش حميد و محمود است پس نبايد به بندگان مصيبت برسد .
و خداوند در اين مورد پاسخ مىدهد كه مصيبتهايى كه به شما مىرسد نتيجهى دستاوردهاى خودتان است .
[ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ ]
و خداوند به دليل رحمت خويش و تربيت شما ، بسيارى از گناهانتان را مىبخشد ، يعنى بسيارى از گناهانى را كه با دستهاى خويش كسب كرديد .
آيا اين مطلب عام است و شامل همه كسانى است كه به مصيبتى گرفتار مىشوند ، يا مخصوص بعضى افراد است ، گرفتارى و مصيبت بعضى ديگر از جهت گناه نيست بلكه جهت بالا بردن درجهاش گرفتارى پيش مىآورد چنانچه در اخبار آمده است .
ممكن است اين امر تعميم داده شود ، بدين گونه كه گناه تعميم داده شود و شامل گناهانى بشود كه در شريعت گناه است و نيز شامل گناهانى شود كه در طريقت گناه است ، گناهانى كه از مقرّبين گناه محسوب مىگردد ، چه ، خطورات ذهنى و خطورات دلها نسبت به اوليا عليهم السّلام گناه شمرده مىشود .
و التفات و توجّه به غير خدا از انبيا عليهم السّلام گناه است با اينكه آنان