امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : سوگند به خدا كه دانه را شكافت و خلق را آفريد كسانى در اين موقف ما را همراهى كردند و با ما بودند كه هنوز خداوند پدران و اجداد آنان را نيافريده است .
آن مرد عرض كرد : گروهى كه هنوز آفريده نشدهاند چگونه با ما همراه بودند ؟
امام عليه السّلام فرمود : بلكه گروهى در آخر الزّمان به وجود مىآيند ، كه با ما در آنچه كه هستيم شريك مىشوند و بر ما سلام مىكنند ، به حقّ آنان شركاى ما هستند .
[ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَحِيمِ
« 1 »
]
و آنان كه به خدا كافر شدن و آيات الهى را تكذيب كردند آنها اهل آتش دوزخند .
اين جمله در مقابل
« الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ »
مىباشد .
[ اعْلَمُوا ]
بدانيد .
اين جمله ابتداى كلامى است كه از ما قبلش منقطع است و تشويق به زهد در زندگى دنيا و لوازم آن و ترغيب به آخرت و انفاق و آسان نمودن انفاق است .
[ أَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ ]
كه زندگانى دنيا به حقيقت بازيچه است طفلانه و لهو و عيّاشى .
لعب چيزى است كه داراى يك غايت خيالى غير عقلانى است و
هامش
( 1 ) آنان كه به خدا كافر شده ولايت امير المؤمنين و فرزندانش را تكذيب كردهاند آنها اهل دوزخند - تفسير جامع جلد 7 ص 67