اين جمله به منزلهى نتيجهى سابق است ، گويا كه فرموده باشد :
حالا كه اين مطلب را دانستيد ديگر در روى گردانيدن از خدا و رسولش عذرى براى شما باقى نمىماند ، يا ديگر عذرى نداريد در خروج از قول خدا و رسولش دربارهى ولايت على عليه السّلام .
پس ايمان به خدا بياوريد و گفتهى او را در مطلق اوامر و نواهى تصديق كنيد ، يا گفتهى او را در مورد ولايت على عليه السّلام تصديق نماييد .
و بر رسول او ايمان بياوريد با بيعت عام يا بيعت خاصّ ، يا او را در آنچه از احكام يا ولايت علىّ گفته تصديق نماييد .
چون خطاب از جانب خداى تعالى عامّ است شامل موجودين از مسلمانها و غير مسلمانها و معدومين مىشود لفظ « آمنوا » نيز بايد عام باشد و شامل اذعان ، تصديق ، بيعت اسلامى عامّ و بيعت ايمانى خاصّ باشد ، گويى كه فرموده باشد : اى كفّار و اى كسانى كه آمادگى ( پذيرش ) اسلام را داريد از موجودين و معدومين به خدا و رسولش ايمان بياوريد با بيعت عامّ به دست رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و اى مسلمانان اذعان كنيد ، خدا و رسولش را در آنچه كه رسول صلّى اللّه عليه و آله به شما مىگويد از مطلق احكام يا ولايت على عليه السّلام تصديق كنيد .
و با بيعت خاصّ ولوى به خدا و رسولش صلّى اللّه عليه و آله يا به دست خليفه و جانشين او ايمان بياوريد و معانى ايمان در اوّل سورهى بقره گذشت .
[ وَ أَنْفِقُوا مِمَّا جَعَلَكُمْ مُسْتَخْلَفِينَ فِيهِ ]
از آنچه كه خداوند به شما داده و شما را جانشين و خليفه قرار داده انفاق كنيد ، يعنى اموال دنيوى و اعراض و حشمت و اعضاء و قوا و نيروها و نسبت افعال و اوصاف به خودتان و انانيّت شما ، يعنى از همهى اينها انفاق كنيد .