تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 565

مساهمون:

ص٥٦٥
نمىكنيد . يا چرا در تعظيم راه خدا انفاق نمىكنيد ؟ و راه خدا عبارت از هر خيرى است از عبادات و جهاد و حجّ ، يا رسالت يا ولايت است .
[ وَ لِلَّهِ مِيراثُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ]
وارث تمام ( اهل ) آسمانها و زمين خداست . اين جمله حاليّه در موضع تعليل است ، و اضافه‌ى لفظ « ميراث » يا بيانيّه ، يا به تقدير « فى » يا به تقدير لام است . چون آسمانهاى ارواح و آنچه كه در آنها است ، و زمين‌هاى اشباح و آنچه كه در آنهاست ميراث مقام مشيّت است كه آنها را انسان كامل و عقول از مشيت ارث مىبرند ، ما بعد عقول از عقول ارث مىبرد ، ما بعد از نفوس از نفوس ارث مىبرند ، ما بعد از عالم مثال از عالم مثال ارث مىبرند و همه‌ى اين‌ها از خداى تعالى . و مواليد تكوينى ميراث و به‌جا مانده از كامل‌هاست كه از بعضى به بعضى به ارث مىماند و اموال عرضى دنيوى ميراث از بنىآدم است كه از بعضى به بعضى به ارث مىرسد ، پس چرا آنچه كه براى خدا است به امر خدا از آن انفاق نمىكنيد .
[ لا يَسْتَوِي مِنْكُمْ مَنْ أَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَ قاتَلَ ]
كسى كه قبل از فتح و پيروزى انفاق كرد و به قتال و جنگ پرداخته است ، كسى كه بعد از فتح انفاق و مقاتله كرده ، مساوى نيست با كسى كه انفاق و مقاتله ننموده است فقره‌ى دوّم به قرينه‌اى كه گفته مىشود حذف شده است . بدان كه فتح اطلاق مىشود بر يارى و پيروزى ، بر دادن خدا