يا مقصود اين است كه شما در اين مورد با هم سخن مىگوييد و افسانهها مىسازيد .
[ إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ]
( و گوييد ) ما سخت در زيان و غرامت افتاديم .
لفظ « مغرمون » از « غرام » به معناى شرّ دائم و هلاك و عذاب است .
[ بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ]
ما قومى هستيم محروم از روزىها .
[ أَ فَرَأَيْتُمُ الْماءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ أَ أَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ ]
نمىتوانيد بگوييد كه بشر باران نازل نموده است .
چون اگر ما مىخواستيم آب باران را شور و تلخ مىگردانيديم .
[ لَوْ نَشاءُ جَعَلْناهُ أُجاجاً فَلَوْ لا تَشْكُرُونَ ]
چرا شما شكر نمىكنيد كه منعم را به اين نعمتها تعظيم كنيد ، بدين گونه كه اوامر و نواهى او را امتثال نماييد .
[ أَ فَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ أَ أَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَها ]
درختى كه شما از آن آتش و آتشزنه درست مىكنيد ، چه آن دو از درخت سبز گرفته مىشوند ، كه هرگاه يكى بر ديگرى ساييده شود آتش جرقّه مىزند .
[ أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِؤُنَ نَحْنُ جَعَلْناها ]
آتش يا درخت را ما چنين قرار داديم كه يادآور تصرّف حقّ تعالى باشد .
[ تَذْكِرَةً ]
يادآور تصرّف حقّ تعالى و قرار دادن هر چيزى از سنخ خودش باشد مانند آتش ، يا يادآور قدرت حقّ و عنايت او به خلقش باشد ، چه از درخت سبز آتشى بيرون آورده كه در بسيارى از موارد زندگيتان از آن بهرهمند مىشويد .
[ وَ مَتاعاً ]
آنچه كه موجب بهره و لذّت مىشود
[ لِلْمُقْوِينَ ]
( كه