[ وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ]
ما خواندن و ياد گرفتن آن ( قرآن ) را آسان كرديم ، پس آيا پندپذيرى هست ؟
[ كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ بِالنُّذُرِ ]
رسولان را تكذيب كردند ، يا انذار را تكذيب نمودند .
[ إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ حاصِباً ]
آنان را زير بارانى از سنگريزه قرار داديم .
كسى كه سنگها را مىريخت جبرائيل بود كه سنگ ريختن پس از بلند كردن قريههاى آنان انجام گرفت ، بعضى گفتهاند : مقصود از حاصب و سنگاندازنده بادى است كه روى مردم سنگ مىريخت ، يا مقصود آن سنگاندازى است كه با سنگ پخته روى آنها ريخته است ، كه خداى تعالى فرموده :
حِجارَةً مِنْ طِينٍ مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ
و آنان ملايكه مىباشند .
[ إِلَّا آلَ لُوطٍ نَجَّيْناهُمْ بِسَحَرٍ ]
مگر كسان لوط را كه در آخر شب آنان را بيرون برديم و نجات داديم .
يعنى در وقت سحر و ظرف متعلّق به « نجّيناهم » يا به « حاصبا » مىباشد .
[ نِعْمَةً مِنْ عِنْدِنا ]
نجات نعمت ، يا براى نعمت ، يا مقصود اين است كه ما بر آنان انعام نموديم در حالى كه نعمت از نزد ما و از جانب ما بود .
[ كَذلِكَ نَجْزِي مَنْ شَكَرَ ]
اين چنين پاداش مىدهيم به كسى كه شكر نعمتهاى ما را بكند و آنها را در آنچه كه به خاطر آن خلق شدهاند مصرف كند ، يا مقصود اين است كه به جهت نعمت دادن ما تعظيم