به فهم آسان كرديم آيا كيست كه از آن پند گيرد و بر ارشاد فرعونيان هم رسول و آيات الهى آمد .
يعنى خود فرعون و خاندانش ، ولى فقط به ذكر آل فرعون اكتفا كرد ، چون وقتى گروهى و قومى به سبب نسبت و اضافهى به شخصى مستحقّ عذاب شدند اين معنا به طريق اولى دلالت مىكند بر اينكه آن شخص مستحقّ عذاب است .
[ كَذَّبُوا بِآياتِنا ]
آنان همهى سخنان و نشانهاى ما را دروغ پنداشتند . يعنى آيات نهگانه .
[ كُلِّها ]
همهى آيات آفاقى و انفسى را تكذيب كردند ، يا همهى آيات عظمى و بزرگ را كه عبارت از رسولان باشند .
[ فَأَخَذْناهُمْ أَخْذَ عَزِيزٍ مُقْتَدِرٍ أَ كُفَّارُكُمْ خَيْرٌ مِنْ أُولئِكُمْ ]
پس ما آنان را فرا گرفتيم سخت فرا گرفتن تواناى نيرومند .
يعنى اى قريش ، يا اى اهل مكّه ، يا اى عرب ، يا اى مردم آيا كفّار شما بهتر از گذشتگانى است كه به هلاكت رسيدند ؟
تا ما آنها را عذاب و هلاك نكنيم همانطور كه گذشتگان را چنين كرديم ، نه چنين نيست كه اينان بهتر از پيشينيان باشند .
[ أَمْ لَكُمْ بَراءَةٌ فِي الزُّبُرِ ]
آيا در كتابهاى آسمانى پيشينيان يا در الواح عاليه و كتابهايى كه در دست ملايكه است برائت از عذاب براى شما نوشته ثابت گشته است ، آيا برائت از عذاب يا از هلاكت يا از آتش ثابت شده است .
[ أَمْ يَقُولُونَ ]
يا مىگويند .
اين جمله التفات از خطاب به غايب است .