داناترست .
يعنى نزد خدا و رسولش پاكى نفس خود را اظهار نكنيد و آن را مدح ننماييد كه او به حال شما داناتر از خود شماست ، بلكه از خشم خدا بترسيد ، يا از شرك پرهيز نماييد ، يا از شرك به ولايت نزد نفسهايتان پرهيز كنيد و تقواى خويش را اظهار ننماييد كه خداوند به تقواى شما داناتر است .
[ أَ فَرَأَيْتَ الَّذِي تَوَلَّى وَ أَعْطى قَلِيلًا ]
آيا آن مرد را ديدى كه از پذيرفتن حقّ برگشت ؟ در مجمع گفته شده است : اين هفت آيه از قول خدا : «
أَ فَرَأَيْتَ الَّذِي . . .
تا هفت آيه بعد » دربارهى عثمان بن عفّان نازل شده ، عثمان صدقه مىداد و مالش را انفاق مىكرد ، پس برادر رضاعى او عبد اللّه بن سعد بن ابى سرح گفت : اين چه كارى است كه انجام مىدهى ؟ نزديك است چيزى براى تو باقى نماند .
عثمان گفت : تو شتر خود را با كجاوه آن به من بده من همهى گناهان تو را متحمّل مىشوم و بر عهده مىگيرم ، عثمان ناقه را به او داد و بر آن شاهد گرفت و ديگر از صدقه دادن امساك كرد .
پس اين آيه :
أَ فَرَأَيْتَ الَّذِي تَوَلَّى
نازل شد ، يعنى در روز احد هنگامى كه مركز جنگ را ترك كرد ، اندكى عطا كرد و سپس نفقه را قطع نمود . . . تا قول خدا :
وَ أَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرى
و عثمان با شنيدن آيه به حالت قبلى برگشت .
بعضى گفتهاند : دربارهى وليد بن مغيره نازل شده و نظير آنچه كه دربارهى عثمان نقل شد دربارهى او نيز نقل شده است .