تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 436

مساهمون:

ص٤٣٦
برابر او ] درايستاد . و او در افق بالا بود . سپس نزديك شد و فرود آمد . تا كه فاصله‌ى [ آنها به قدر ] دو كمان شد يا كمتر . آنگاه به بنده‌ى او آنچه بايد وحى كند ، وحى كرد . دل او آنچه ديد ناراستى نكرد . آيا شما با او درباره‌ى آنچه ديده است ، مجادله مىكنيد ؟ و به راستى كه بار ديگر هم او [ جبرئيل ] را ديده بود . در نزديكى سدرة المنتهى . كه جنّة المأوى هم نزديك آن است . آنگاه كه [ درخت ] سدره را چيزى كه فروپوشاند ، فروپوشاند . ديده [ اش ] كژتابى و سرپيچى نكرد . به راستى كه نشانه‌هاى بزرگ پروردگارش را ديد .

تفسير

[ وَ النَّجْمِ ]
سوگند به ستاره ( ثريّاى نبوّت ) ، كه مقصود از آن قرآن است ، چون قرآن به صورت نجوم يعنى تدريجى و پراكنده در طول بيست و سه سال نازل شده است . يا سوگند به ثريّا ، زيرا لفظ « نجم » براى ثريّا به عنوان اسم خاص معروف شده است ، يا معناى آيه سوگند به مطلق ستارگان يا به ستاره‌اى كه شيطان به‌وسيله آن سنگسار مىشود تا استراق سمع نكند سوگند به گياهى كه بر زمين مىافتد ، يا از زمين بالا رفته و نموّ مىكند . بعضى گفته‌اند : يعنى قسم مىخورم به محمّد صلّى اللّه عليه و آله كه او ستاره‌اى بوده است كه در شب معراج از آسمان هفتم نازل شده است . از ابن عبّاس آمده است كه گفت : ما يك شب عشا آخر را با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله خوانديم ، وقتى سلام كرد روى به سوى ما نمود و فرمود : ستاره‌اى از آسمان با طلوع فجر به زودى جدا مىشود و در خانه‌ى يكى از شما مىافتد ، پس آن ستاره در خانه‌ى هر كس افتاد ، او وصىّ و
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 436 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى