تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 425

مساهمون:

ص٤٢٥
شراب مىنوشند ، يا اسم آن است مادامىكه شراب در آن است و بر خمر نيز اطلاق مىشود و لفظ « كأس » مؤنّث است خواه مقصود ظرفى باشد كه در آن شراب خورده مىشود ، و خواه خود شراب مقصود باشد .
[ لا لَغْوٌ فِيها ]
در آنجا هنگام ردّ و بدل كاسه‌ها و گرفتن از همديگر مانند كاسه‌هاى شراب دنيوى نيست كه كردارهاى لغو و بيهوده انجام شود .
[ وَ لا تَأْثِيمٌ ]
و كسى كه شراب مىنوشد گناهكار نيست بر خلاف شرابهاى دنيا .
[ وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمانٌ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَكْنُونٌ ]
و برگردشان غلامانى است كه در زيبايى ، قشنگى ، درخشندگى و سفيدى مانند لؤلؤ هستند و توصيف لؤلؤ به مكنون و پنهان بودن بدان جهت است كه لؤلؤ پنهان از غبارها و چيزهايى كه كدر مىكند محفوظ مىماند .
[ وَ أَقْبَلَ بَعْضُهُمْ ]
برخى از آنان از بعضى ديگر از سبب تنعّم و بهره‌مندى از نعمت‌هاى بهشت مىپرسند .
[ عَلى بَعْضٍ يَتَساءَلُونَ ]
و از سبب تنعّم آنها در بهشت به قرينه‌اى كه مىآيد ، پرس‌وجو مىكنند .
[ قالُوا ]
آنها در جواب گفتند ( مىگويند ) :
[ إِنَّا كُنَّا قَبْلُ ]
ما پيش از اين ، قبل از آخرت
[ فِي أَهْلِنا مُشْفِقِينَ ]
ما بر اهل خويش مهربان بوديم ، يا از عذاب خدا مىترسيديم « 1 » .
هامش
( 1 ) تفسير على بن ابراهيم قمى .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 425 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى