يعنى ، در حالى كه بر تختهاى كنار هم زده و متّصل به يكديگر تكيه كردهايد .
[ وَ زَوَّجْناهُمْ بِحُورٍ عِينٍ ]
و ما حور العين را هم جفت آنان گردانيدهايم .
فعل ( زوّجنا ) را به صورت ماضى آورد تا اشعار به اين باشد كه اين تزويج در دار دنيا نيز بر آنان حاصل است اگرچه آشكار و ظاهر نيست و ممكن است فعل ماضى اشاره به تحقّق و حتمى بودن وقوع آن است ، كه حتما شما با زنان سياه چشم زناشويى كنيد .
آيات 21 - 28
[ سوره الطور ( 52 ) : آيات 21 تا 28 ]
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمانٍ أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ ما أَلَتْناهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍ كُلُّ امْرِئٍ بِما كَسَبَ رَهِينٌ ( 21 ) وَ أَمْدَدْناهُمْ بِفاكِهَةٍ وَ لَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ ( 22 ) يَتَنازَعُونَ فِيها كَأْساً لا لَغْوٌ فِيها وَ لا تَأْثِيمٌ ( 23 ) وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمانٌ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَكْنُونٌ ( 24 ) وَ أَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ يَتَساءَلُونَ ( 25 )
قالُوا إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِي أَهْلِنا مُشْفِقِينَ ( 26 ) فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا وَ وَقانا عَذابَ السَّمُومِ ( 27 ) إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُ إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيمُ ( 28 )
ترجمه :
( 52 / 28 - 21 )
و كسانى كه ايمان آوردهاند و زاد و رودشان در ايمان از ايشان پيروى كردهاند ، زاد و رودشان را به ايشان ملحق سازيم ، و چيزى از [ جزاى ] عملشان نكاهيم ؛ هر انسانى در گرو كار و كردار خويش است .
و ايشان را پىدرپى از ميوهها و گوشت [ پرندگانى ] كه خوش دارند مىدهيم .
در آنجا جامى را كه نه