نخواستيم . جواب سؤال مقدّر است ، گويا كه گفته شده : خداوند از خلق آنان چه خواسته است از جهت رزق و كمك .
[ إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ]
خداوند روزىدهندهى هر مرزوقى است ، اين جمله تعليل است ، يعنى روزى دادن از غير خدا ممكن نيست ، پس چگونه مىشود خداوند رزّاقيّت غيرش را بخواهد ؟
[ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ ]
احتياج ندارد كسى او را در روزى دادن كمك كند .
[ فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ]
و كسانى كه به خودشان ظلم كردند ، بدين گونه كه مبدأ يا معاد را انكار كردند ، يا به رسول صلّى اللّه عليه و آله ظلم كردند كه از او فرمانبردارى نكردند و حقّ او را كه تسليم خودشان در مقابل او بود ادا نكردند .
يا در حقّ آل محمّد ظلم كردند ، كه خودشان را تسليم آنان نكردند ، حقوق آنها را غصب نمودند و همين معناى مقصود از آيه است .
و لفظ « فاء » براى سببيّت قول خدا : « فذكّر » مىباشد .
[ ذَنُوباً ]
سهم و نصيب ، چون « ذنوب » به معناى دلو يا چيزى است كه در آن آب باشد ، پر باشد يا كمتر از پر .
و ممكن است مقصود از « ذنوب » روزى باشد كه شرّ آن طولانى است .
[ مِثْلَ ذَنُوبِ أَصْحابِهِمْ ]
كسانى كه در ظلم آل محمّد « 1 » از آنان پيروى كردند .
[ فَلا يَسْتَعْجِلُونِ ]
پس براى عذاب عجله نكنند .
[ فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا ]
پس واى بر كسانى كه به ولايت على عليه السّلام كافر شدند
[ مِنْ يَوْمِهِمُ الَّذِي يُوعَدُونَ ]
و آن روز آخر دنيا يا روز قيامت است .
هامش
( 1 ) تفسير على بن ابراهيم قمى