تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 417

مساهمون:

ص٤١٧
در هم گردد . و كوهها به شدت روان شود آرى در چنين روزى واى بر منكران كسانى كه به ژاژخايى سرگرمند . روزى كه به سوى آتش جهنّم به شدت رانده شوند . [ و گويند ] اين همان آتشى است كه آن را دروغ مىانگاشتيد . آيا پس اين جادوست ، يا آنكه شما [ به چشم بصيرت ] نمىنگريد ؟ وارد آن شويد و چه صبر كنيد ، چه صبر نكنيد ، برايتان يكسان است ، فقط در برابر آنچه كرده‌ايد جزا مىيابيد . پرهيزگاران در بوستانها و ناز و نعمت‌اند . از آنچه پروردگارشان به آنان ارزانى داشته است ، خرّمند و [ از اينكه ] پروردگارشان از عذاب جهنّم در امانشان داشته است . به خاطر كارهايى كه كرده‌ايد ، به گوارايى بخوريد و بياشاميد . [ آنان ] بر تختهاى رديف شده تكيه زده‌اند و آنان را جفت حوريان درشت چشم گردانيم .

تفسير

[ وَ الطُّورِ ]
سوگند به كوه طور كه خداوند با موسى بر روى آن سخن گفته است ، يا سوگند به مطلق كوه ، چون انواع بركات و خيرات در آن هست ؛ چون از زيرش آب بيرون مىآيد كه اصل جميع بركات است و باطن آن امام عليه السّلام است كه وجود عالم ، قا و بركات آن به وسيله‌ى اوست . يا مقصود جهت بالاى نفس و مرتبه‌ى عالى آن است كه اگر انسان به آنجا برسد در صورتى كه به جانب راست بوده باشد به خدا نزديك مىشود .
[ وَ كِتابٍ مَسْطُورٍ ]
نوشته شده .
[ فِي رَقٍّ مَنْشُورٍ ]
در صحيفه گشوده‌ى فرمان ( كه خدا بر رسولش محمد صلّى اللّه عليه و آله فرستاد ) . لفظ « الرّق » عبارت از پوست نازكى است كه در آن نوشته مىشود و نيز صفحه‌ى سفيد است و مقصود از آن هيولاى عالم است كه
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 417 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى