و در آن ديار براى آنان كه از عذاب اليم ( قهر خدا ) مىترسند آيت عبرتى واگذارديم و نيز در رسالت موسى آيت عبرت است كه با معجزه حجّت روشن به سوى فرعونيانش فرستاديم و فرعون به غرور ملك و قدرت سر از طاعت حقّ كشيد .
لفظ « ركن » آن ناحيه و جنبهى قوىتر است ، يعنى فرعون با تكيه بر قدرت و قوّت خويش از طاعت حقّ روى گردانيد .
و لفظ « باء » براى تعديه يا به معناى « مع » است و مقصود اين است كه او « ولىّ جنوده او جانبه » ( او عهدهدار لشكر يا جانب خويش است ) يا مقصود اين است كه او و سربازانش از حقّ روى گردانيدند .
[ وَ قالَ ساحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ]
گفت : موسى هر چه انجام مىدهد از سحر و جادو و با اختيار خويش است ، يا او مجنون است ، هر آنچه كه بر او ظاهر مىشود از خوارق عادات از ناحيه جنّ است كه بدون اختيار موسى بر دست او ظاهر مىشود .
[ فَأَخَذْناهُ وَ جُنُودَهُ فَنَبَذْناهُمْ فِي الْيَمِّ وَ هُوَ مُلِيمٌ ]
ما هم او را با همهى سپاهش به قهر گرفتيم و به دريا انداختيم كه در خور هر نكوهش و ملامت بود . فرعون كارى كرد كه شايسته ملامت گشت .
آيات 41 - 60
[ سوره الذاريات ( 51 ) : آيات 41 تا 60 ]
وَ فِي عادٍ إِذْ أَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ ( 41 ) ما تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلاَّ جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيمِ ( 42 ) وَ فِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّى حِينٍ ( 43 ) فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ