فرموده ، ما فقط به تو خبر مىدهيم .
[ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيمُ ]
او حكيم است و دقايق امور را مىداند و كارهاى متقن و محكم انجام مىدهد كه غير او از ادراك و صنع آن كارها عاجزند .
[ الْعَلِيمُ ]
خداوند مىداند كه تو عقيم هستى و اكنون پير زن شدهاى ، و او قادر است كه عقيم و نازا را فرزند آور و پير زن را داراى حيض و فرزند قرار دهد .
[ قالَ ]
ابراهيم عليه السّلام پس از شناخت مهمانها و انس گرفتن با آنان گفت :
[ فَما خَطْبُكُمْ ]
امر و شغل شما چيست ، چون نازل شدن چهار ملايكه به طور ناگهانى براى ابراهيم معهود نبود فهميد كه آنان فرمود نيامدند مگر براى امر عظيم و مهمّى ، و لذا سؤال كرد : كار شما چيست ؟
[ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ قالُوا إِنَّا أُرْسِلْنا إِلى قَوْمٍ مُجْرِمِينَ لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجارَةً مِنْ طِينٍ مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ فَأَخْرَجْنا مَنْ كانَ فِيها مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَما وَجَدْنا فِيها غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ]
داستان آنها در سورهى هود و غير آن گذشت .
آنان گفتند ما بر ( هلاك ) قوم بدكارى فرستاده شديم ( يعنى قوم لوط ) تا بر سر آنها و ديارشان از گل سنگباران كنيم كه آن سنگها نزد پروردگار معيّن و نشاندار براى ستمكاران است و از اهل ايمان هر كه بود از آن ديار خارج كرديم و ( ليكن ) در همه آن ديار جز يك خانه لوط ديگر مسلم خداپرست نيافتيم .
[ وَ تَرَكْنا فِيها آيَةً لِلَّذِينَ يَخافُونَ الْعَذابَ الْأَلِيمَ وَ فِي مُوسى إِذْ أَرْسَلْناهُ إِلى فِرْعَوْنَ بِسُلْطانٍ مُبِينٍ فَتَوَلَّى بِرُكْنِهِ ]