مىشنود اسباب تذكّر و عبرت آنها مىشود و امّا غير از اين دو صفّ از صاحبان نفوس پس بر آيات مىگذرند و درحالىكه از آنها روى بر مىگردانند .
[ وَ هُوَ شَهِيدٌ ]
نزد گوينده حاضر الذّهن است ، اين جمله تقييد القاى سمع و گوش فرادادن است .
آيات 38 - 45
[ سوره ق ( 50 ) : آيات 38 تا 45 ]
وَ لَقَدْ خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَ ما مَسَّنا مِنْ لُغُوبٍ ( 38 ) فَاصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ الْغُرُوبِ ( 39 ) وَ مِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَ أَدْبارَ السُّجُودِ ( 40 ) وَ اسْتَمِعْ يَوْمَ يُنادِ الْمُنادِ مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ ( 41 ) يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ذلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ ( 42 )
إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي وَ نُمِيتُ وَ إِلَيْنَا الْمَصِيرُ ( 43 ) يَوْمَ تَشَقَّقُ الْأَرْضُ عَنْهُمْ سِراعاً ذلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنا يَسِيرٌ ( 44 ) نَحْنُ أَعْلَمُ بِما يَقُولُونَ وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِجَبَّارٍ فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ مَنْ يَخافُ وَعِيدِ ( 45 )
ترجمه :
( 50 / 45 - 38 )
و به راستى كه آسمانها و زمين و ما بين آنها را در شش روز آفريديم و به ما هيچ ماندگى اى نرسيد .
پس بر آنچه مىگويند شكيبايى ورز و سپاسگزارانه پروردگارت را پيش از طلوع خورشيد و پيش از غروب [ آن ] تسبيح گوى .
و در بخشهايى از شب و به دنبالهى سجده [ و نماز واجب ] نيز او را نيايش كن .
و گوش بدار روزى را كه منادى از جايى نزديك ندا در دهد .
روزى كه صيحه را به حقّ