توجّه به خدا و توجه به اصل خويش پيدا مىكنند ، چه آن وقت نفوس از موانع خيالى رها مىشود و ممكن است اشاره به نماز مغرب و عشا ، يا به نماز شب باشد .
[ وَ أَدْبارَ السُّجُودِ ]
و هم در عقب سجدهها به تسبيح خدا پرداز به صورت مصدر و جمع خوانده شده و مقصود از سجود كمال خضوع نسبت به عظمت پروردگار است ، يعنى پس از آنكه كمال كمال توجّه به خدا خضوع به درگاه او حاصل شد ، يا اشاره به يك ركعت وتر : يا دو ركعت يا چهار ركعت بعد از مغرب يا نماز مىباشد .
[ وَ اسْتَمِعْ ]
و گوش دار تو در حال حاضر نداى منادى روز قيامت يا روز ظهور قائم عليه السّلام را بشنو ، چون تو الآن نداى آن منادى را مىشنوى ، زيرا تو از مرقد خويش خارج شدى و قيامت يا ظهور قائم عليه السّلام را مشاهده مىكنى .
[ يَوْمَ يُنادِ الْمُنادِ ]
در روزى كه منادى روز حساب و بعث ندا كند ، يا منادى به اسم قائم عليه السّلام و اسم پدرش ندا كند چنانچه در خبر آمده است .
و اسقاط « ياء » از لفظ « المنادى » بدان جهت است كه وصل به منزلهى وقف گردد ، آن عربى نيكو و فصيح است .
[ مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ ]
از جايى كه براى همه به طور مساوى نزديك است ، چون نسبت منادى در روز قيامت يا در ظهور قائم عليه السّلام به همهى مردم مساوى است .
[ يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ]
روزى كه صيحهى حساب و قيامت نزد خدا با صيحهى قائم ، يا صيحه و صدا زدن به خروج قائم عليه السّلام را مىشنوند .