اين هم هستند ) ؟ كه استفهام يا جهت طلب زيادى است يا تعجّب از زيادتر از آنچه كه موجود است و انكار زيادى است .
و چون جميع اجزاى عالم آخرت داراى علم و اراده و نطق است ديگر ما احتياج نداريم كه سؤال و جواب را در اينجا تأويل نماييم .
[ وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ ]
و آن روز بهشت را براى اهل تقوا نزديك آرند .
در قول خدا :
أَلْقِيا فِي جَهَنَّمَ
و در قول خدا :
أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ
توهين و سبك شمردن گناهكاران و بزرگداشت و احترام پرهيزكاران است و متّقين نيستند مگر كسانى كه ولايت را قبول كرده باشند و آنها شيعيان آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله مىباشند .
[ غَيْرَ بَعِيدٍ ]
جايى كه دور نيست ، يا آماده كردن بهشت براى متّقين دور نيست ، يا در حالى كه آن بهشت دور نيست ، در اين صورت اسقاط لفظ « تاء » از « بعيد » از قبيل اسقاط تاء از « قريب » مىباشد در قول خداى تعالى :
إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ
و اين معناى تأكيد نزديك بودن رحمت خداست .
[ هذا ما تُوعَدُونَ لِكُلِّ أَوَّابٍ ]
اين بهشت همان است كه وعده شده بر همه بندگانى كه بدرگاه خدا پناه برده .
لفظ « أوّاب » بدل از قول خدا « للمتّقين » مىباشد ، يا خبر مبتداى محذوف است ، اوّاب كسى است كه رجوع و بازگشت او به سوى خدا بسيار است .
[ حَفِيظٍ ]
و خودش را از آلوده شدن به پليدى گناهان حفظ مىكند ، يا از معاصى و گناهان محفوظ است .
[ مَنْ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ ]
آن كس كه در نهان از خدا ترسد .