آنها صلح برقرار داريد و اگر يك قوم بر ديگرى ظلم كرد با آن طايفه ظالم قتال كنيد تا به فرمان خدا بازآيد ( و ترك ظلم كند ) به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و حكم او گردن نهند .
[ فَإِنْ فاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما بِالْعَدْلِ ]
پس هرگاه به حكم برگشت با حفظ عدالت ميان آنها را صلح دهيد چون اصلاح بعد از دستور جنگ با متجاوز و باغى در مظنّهء حيف و ميل بود آن را به عدل مقيّد ساخت ، يا مقصود اين است كه اصلاح همانطور كه با استيفاى جميع حقوق از طرفين محقّق مىشود همچنين با اسقاط بعضى از حقوق و چشمپوشى از بعضى ديگر نيز ممكن مىگردد ، بنابراين قيد عدل جهت اشعار به اين است كه اصلاح سزاوار است تا به گونهء استيفاء جميع حقوق باشد .
[ وَ أَقْسِطُوا ]
در جميع امور حتّى در عبادات معتدل باشيد ، پس بر خودتان سخت نگيريد .
[ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ ]
كه خدا بسيار اهل عدل و داد را دوست مىدارد .
بعضى گفتهاند : اين آيه دربارهى جنگى نازل شد كه بين اوس و خزرج در زمان رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله با شاخهى درخت خرما و كفش واقع شد .
از امام صادق عليه السّلام آمده است : وقتى اين آيه نازل شد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : كسانى بعد از من با تأويل جنگ خواهند كرد همانطور كه من بر تنزيل جنگ كردم ، پس سؤال شد : او چه كسى است ؟ فرمود :
وصلهكنندهى كفش يعنى امير المؤمنين عليه السّلام عمّار بن ياسر گفت : من سه مرتبه به همراهى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله با توسّل به همين آيه جنگ كردم ، اين جنگ