و اگر دو طايفه از مؤمنان با هم در افتند ، ميان آنان سازش دهيد و اگر يكى از آنها بر ديگرى تعدّى كرد ، پس با آنكه تعدّى پيشه كرده است كارزار كنيد ، تا آنكه به سوى امر الهى بازآيد ، اگر باز آمد ، آنگاه ميان آنان دادگرانه سازش دهيد ؛ و به داد بكوشيد كه خداوند دادگران را دوست دارد .
همانا مؤمنان [ مسلمانان ] برادرند ، پس بين برادرانتان آشتى برقرار سازيد ، از خداوند پروا كنيد ، باشد كه مشمول رحمت شويد .
اى مؤمنان نبايد كه قومى ، قوم ديگر را به ريشخند بگيرد ، چه بسا اينان از آنان بهتر باشند ؛ و نيز نبايد زنانى زنان ديگر ديگر را [ ريشخند كنند ] چه بسا اينان از آنان بهتر باشند ؛ و در ميان خويش عيبجويى مكنيد ؛ و يكديگر را به لقبهاى بد مخوانيد . پس از ايمان ، پرداختن به فسق ، بد رسمى است ؛ و كسانى كه [ از اين كار ] باز نگردند ، اينانند كه ستمگرند .
اى مؤمنان از بسيارى از گمانها پرهيز كنيد ، چرا كه بعضى از گمانها گناه است و [ در كار ديگران ] تجسّس مكنيد ؛ و كسى از شما از ديگرى غيبت نكند ؛ آيا هيچ كدام از شما خوش دارد كه گوشت برادر مردهاش را بخورد ، كه از آن تنفر داريد ؛ و از خداوند پروا كنيد كه بىگمان خداوند توبهپذير مهربان است .
هان اى مردم همانا ما شما را از يك مرد و يك زن آفريدهايم و شما را به هيئت اقوام و قبايلى در آوردهايم تا با يكديگر انس و آشنايى يابيد ، بىگمان گرامىترين شما در نزد خداوند پرهيزگارترين شماست ؛ كه خداوند داناى آگاه است .
تفسير
[ وَ إِنْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا ]
و اگر دو طايفه از اهل ايمان به كارزار پرداختند .
[ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما فَإِنْ بَغَتْ إِحْداهُما عَلَى الْأُخْرى فَقاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّى تَفِيءَ إِلى أَمْرِ اللَّهِ ]
البته شما مؤمنان بين