و لكن خدا ( به لطف خود ) مقام ايمان را محبوب شما گردانيد و در دلهاتان نيكو بسيار است و كفر و فسق معصيت را زشت و منفور در نظرتان ساخت ( تا در دو عالم سعادتمند شويد ) .
اين جمله استدراك اين توهّم است كه آنها مىخواستند رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را وادار به اطاعت خويش كنند ، گويى كه خداى تعالى فرموده باشد : خداوند ايمان را براى شما محبوب و دوستداشتنى قرار داد پس شما لازم نيست رسول صلّى اللّه عليه و آله را وادار بر پيروى خودتان بكنيد .
مقصود از ايمان علىّ عليه السّلام يا قبول ولايت او ، يا محمّد صلّى اللّه عليه و آله يا قبول رسالت او است كه عبارت از همان اسلام مىباشد .
[ أُولئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ ]
اينان به حقيقت اهل صواب و هدايتند .
جواب سؤال مقدّر و برگرداندن خطاب از مؤمنين است و جمله معترضه يا غير معترضه است .
[ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ نِعْمَةً ]
اين مقام بر آنان به فضل خدا و نعمت الهى حاصل گرديد .
لفظ « فضلا » مفعول له براى « حبّب » و « كرّه » است ، يا تعليل « الراشدون » است كه لفظ « لام » در تقدير است .
چون نمىتواند مفعول له « الراشدون » باشد ، چون مرفوع متّحد نيست .
و تفسير « فضل » به محمّد صلّى اللّه عليه و آله و رسالتش ، احكام رسالت و قبول رسالت او ، تفسير « نعمة » به علىّ عليه السّلام و ولايت ، آثار ولايت و قبول