به صورت معكوس ، يا وصف از هر دو معناى يا وصف از « ويل » است ، يا به معناى سزاوارتر بودن است و تفضيل آن در سورهى قيامت خواهد آمد .
و بنابراين اين جمله خبر است و قول خداى تعالى :
[ طاعَةٌ وَ قَوْلٌ مَعْرُوفٌ ]
مبتداى آن مىباشد يا لفظ « طاعة » مبتدا و خبر آن محذوف است و آن كلمهى « خير » مىباشد .
و « يقولون طاعة » خوانده شده كه در اين صورت معناى آيه چنين مىشود : آنها مىگويند ما داراى طاعت و گفتار معروف و نيكو هستيم .
[ فَإِذا عَزَمَ الْأَمْرُ ]
عزموا على الأمر در كار جديّت كردند و بر آن كار قطع و يقين نمودند .
و عزم الأمر بر كارى عازم شدن است .
[ فَلَوْ صَدَقُوا اللَّهَ ]
اگر در آنچه گفتند
لَوْ لا نُزِّلَتْ سُورَةٌ
تصديق خدا مىكردند براى آنان بهتر بود ، يعنى در آنچه از اين گفتار استفاده مىشود ، كه حرص بر جهاد باشد ، يا در مطلق آنچه گفتند و باز با نشان به آن اقرار كردند مانند ايمان و تصديق به خدا و رسول صلّى اللّه عليه و آله و قبول احكام ، يا در آنچه كه به آن اقرار كردند از قبيل امارت على عليه السّلام و تسليم بر امير المؤمنين بودن او .
[ لَكانَ خَيْراً لَهُمْ ]
آرى تصديق خدا در موارد فوق از آنچه كه آنها خيال مىكنند خوبترست ، مانند ايّام دنيا و لذّتهاى آن ، برايشان بهترست .
[ فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ ]
اگر شما از على عليه السّلام روى بگردانيد ، يا از امور مردم روى بگردانيد ، در اينجا لفظ « إن تولّيتم » به صورت مجهول نيز خوانده شده كه در اين صورت معناى آن چنين مىشود : اگر مردم از شما روى بگردانند .