امام صادق عليه السّلام فرمود : فلانى و فلانى ولايت امير المؤمنين عليه السّلام را ترك كردند و از ايمان مرتدّ شدند ، فرمود : به خدا سوگند آيه دربارهى آن دو نفر و طرفدارانشان نازل شده است ، آن آيه قول خداى تعالى است كه جبرئيل بر محمّد نازل نموده است : ذلك بأنهم قالوا للذين كرهوا ما نزل الله فى على عليه السلام سنطيعكم فى بعض الأمر امام صادق فرمود : آن دو نفر پيروانشان بنى اميّه را دعوت كردند كه با هم پيمان ببندند كه بعد از نبىّ صلّى اللّه عليه و آله امر خلافت در بين ما نباشد و از خمس چيزى به ما ندهند و بنى اميّه گفتند : اگر خمس را به آنان بدهيم به چيزى محتاج نمىشوند و قبول كردند كه در مسئله خمس هم پيمان شوند ولى ديگر اهميّت ندادند كه خلافت در ميان آن دو نفر و طرفدارانشان باشد و لذا گفتند : ما بعضى از چيزهايى كه ما را بسوى آن چيز دعوت كرديد قبول داريم ، آن قسمت خمس است كه چيزى از خمس به آنها نمىدهيم و آنچه كه خداوند نازل كرده چيزى است كه بر خلقش واجب گردانيده و آن ولايت امير المؤمنين على عليه السّلام است .
و ابو عبيده از آن افراد و كاتبشان بود ، پس خداى تعالى اين آيه را نازل فرمود :
أَمْ أَبْرَمُوا أَمْراً فَإِنَّا مُبْرِمُونَ أَمْ يَحْسَبُونَ أَنَّا لا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَ نَجْواهُمْ . . .
تا آخر آيه » از امام باقر و امام صادق عليهما السّلام آمده است : آنان كه خويش نداشتند آنچه را دربارهى ولايت على عليه السّلام نازل شده است بنى اميّه بودند .
[ فَكَيْفَ ]
پس چگونه خواهد بود حال آنها ، يا چگونه احتياج پيدا مىكنند .
[ إِذا تَوَفَّتْهُمُ الْمَلائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ ]