ترجمه :
( 47 / 19 - 12 )
بىگمان خداوند كسانى را كه ايمان آوردهاند و كارهاى شايسته كردهاند ، به بوستانهايى درمىآورد كه جويباران از فرو دست آن جارى است ؛ و كافران [ از ظواهر زندگى ] بهره برمىگيرند و همان گونه كه چارپايان مىخورند ، [ و مىخوابند ] و آتش [ دوزخ ] جايگاه ايشان است .
و چه بسيار [ مردم ] شهرها كه از شهر تو كه آوارهات كردند نيرومندتر بودند ، نابودشان كرديم ، ياورى نداشتند .
آيا كسى كه به طريقهى روشنى از جانب پروردگار خويش است ، همانند كسى است كه بدعملىاش در نظرش آراسته جلوه داده شده و از هوا و هوسهايشان پيروى مىكنند .
وصف بهشتى كه به پرهيزگاران وعده داده شده است [ چنين است كه ] در آن جويهايى از آب ناگندا ، جويهايى از شيرى كه مزهاش تغييرناپذير است ، جويهايى از شراب لذّتبخش آشامندگان ، جويهايى از عسل پالوده [ روان ] است ، برايشان در آنجا همه گونه ميوه هست ، نيز آمرزشى از جانب پروردگارشان ؛ [ آيا چنين كسى ] همانند كسى است كه جاودانه در آتش [ دوزخ ] است ؟ و به آنان آبى جوشان نوشانده مىشود كه دل و رودههايشان را پاره پاره مىكند .
و از ايشان كسانى هستند كه [ ظاهرا ] به تو گوش مىسپارند ، تا آنگاه كه از نزدت بيرون مىروند ، به دانشيافتگان گويند هم اكنون چه گفت ؟ اينان كسانى هستند كه خداوند به دلهايشان مهر نهاده است و از هوا و هوسهايشان پيروى كردهاند .
و رهيافتگان را هدايت افزود و [ راه و رسم ] پارساييشان آموخت .
پس انتظار ندارند مگر قيامت را كه به ناگهان به سراغشان آيد ؛ كه به راستى نشانههاى آن ظاهر شده است ، پس آنگاه كه فراز آيدشان ، چه پندى مىخواهند بگيرند ؟
بدان كه در حقيقت خدايى جز خداوند نيست ؛ و براى گناهت ، نيز براى مردان و زنان مؤمن آمرزش بخواه ؛ و خداوند [ جاى ] جنب و جوش و آرام و قرارتان را مىداند .