[ وَ سُقُوا ماءً حَمِيماً ]
به دوزخيان آب گرم و داغ خورانيده مىشود و لفظ « حميم » گاهى به معناى سرد مىآيد ، ولى در اينجا مقصود آب گرم است .
[ فَقَطَّعَ أَمْعاءَهُمْ ]
كه از فرط گرمى و حرارت امعا و احشاى آنان را تكّه پاره مىكند و اين در مقابل نهرهايى است كه به متّقين وعده داده شده است .
[ وَ مِنْهُمْ ]
و از منافقين
[ مَنْ يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ حَتَّى إِذا خَرَجُوا مِنْ عِنْدِكَ ]
كسانى هستند كه مقصود آنان از استماع و گوش فرادادن استهزاى تو مىباشد ، يا معناى آيه اين است : از منافقين كسانى هستند كه مهر بر قلبشان نهاده شده ، پس به سخنان تو گوش فرامىدهند ولى آن را نمىفهمند تا از پيش تو خارج شوند .
[ قالُوا لِلَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ ما ذا قالَ آنِفاً أُولئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ وَ اتَّبَعُوا أَهْواءَهُمْ ]
به آنان كه علم و فهم داده شده مىگويند : چه گفت ؟ ! آنها كسانى هستند كه بر دلهايشان مهر نهاده شده و از هوا و هوس خود پيروى مىكنند .
[ وَ الَّذِينَ اهْتَدَوْا زادَهُمْ هُدىً ]
امّت آنان كه به ولايت علىّ راهنمايى شدند خداوند يا محمّد صلّى اللّه عليه و آله هدايت آنان را زياد كرد ، يا سخنان محمّد صلّى اللّه عليه و آله يا استهزا و منافقين سبب زيادى هدايت آنان گرديد .
[ وَ آتاهُمْ ]
ضمير فاعل در « آتاهم » به يكى از احتمالات فوق برمىگردد .
[ تَقْواهُمْ ]
خدا با سخنان محمّد صلّى اللّه عليه و آله يا استهزا منافقين سبب اتّصاف مؤمنين به تقوى شد كه لايق شأن آنانست .