از امام باقر عليه السّلام آمده است كه مقصود منافقين مىباشند .
[ مَثَلُ الْجَنَّةِ ]
اين جمله سؤال مقدّر است ، گويا گفته شده : بهشتى كه به مؤمنين وعده داده شده چه اوصافى دارد و حكايت آن چگونه است ؟
پس در وصف بهشت فرمود :
[ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فِيها أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ غَيْرِ آسِنٍ ]
آن نهرها بر حسب طعم و بو و رنگ تغيير پيدا نمىكنند .
اين جمله خبر لفظ « مثل » است و چون خبر عين مبتداست از رابط بىنياز شده است .
[ وَ أَنْهارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَ أَنْهارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ ]
لفظ « لذّة » مصدر است به معنى وصف ، يا وصف است ، شراب بهشت حرام و نجس نيست ، آن مست نمىكند و بوى بد و طعم تلخ ندارد و روى همين جهت آن را به لفظ « لذّة » توصيف نمود .
[ وَ أَنْهارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى ]
عسل صاف و خالص كه هيچ عسل دنيوى به آن مخلوط نشده باشد .
[ وَ لَهُمْ فِيها مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ ]
از همهى ميوههاى دنيوى و اخروى از قبيل ميوههاى علوم و مشاهدات و تسبيح و تمجيد .
[ وَ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ ]
و بالاتر از همهى اينها بخشش و مغفرت پروردگار است .
[ كَمَنْ هُوَ خالِدٌ فِي النَّارِ ]
اين جمله خبر مبتداى محذوف است ، يعنى آيا كسى كه در بهشت در ميان آن نعمتهاست مانند كسى است كه هميشه در آتش است .