[ فَاصْبِرْ ]
پس شكيبايى نما در برابر اذيّت آنها بىتابى نكن و بر عذاب آنان تعجيل ننما .
[ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ ]
همانطور كه پيامبران اولوالعزم صبر كردند ، مشهور از اخبار ما اين است كه رسولان اولوالعزم پنج نفرند ، نوح و ابراهيم و موسى و عيسى عليه السّلام و محمّد صلّى اللّه عليه و آله و بدان جهت اولوالعزم ناميده شدهاند كه شريعت آنها ناسخ شريعتهاى گذشته بوده و شريعت آنها تكليفى بر همهى مردم بوده است بر خلاف ساير انبيا كه شريعت آنان همان شريعت پيامبر پيشين .
و در ميان قومى مخصوص بودهاند : بنابراين لفظ « من » در قول خداى تعالى
مِنَ الرُّسُلِ
براى تبعيض است .
بعضى گفتهاند : همهى رسولان اولوالعزم بودهاند ، چه هيچكدام در امر خويش مردّد نبودهاند كه در اين صورت لفظ « من » بيانيّه و براى تبيين مىباشد .
بعضى گفتهاند : اولوالعزم عبارت از شش نفر مىباشد .
نوح كه بر اذيّت قومش صبر نمود و ابراهيم بر آتش صبر كرد و اسحاق بر ذبح ؛ يعقوب بر فقد فرزند و از بين رفتن چشم صبر نمود و يوسف در چاه و ايّوب بر ضرر و بلا .
و بعضى گفتهاند : اولوالعزم كسانى هستند كه امر به جهاد و قتال شدهاند و از آنها مكاشفه ظاهر شده است ، در راه دين جهاد كردهاند و بعضى گفتهاند : آنان ابراهيم ، هود و نوح عليه السّلام هستند كه چهارمين آنان محمّد صلّى اللّه عليه و آله مىباشد .
[ وَ لا تَسْتَعْجِلْ لَهُمْ ]
تعجيل در عذاب آنها نكن كه عذاب حتمى به