پيشاپيش خويش است ، به حقّ و راهى است رهنمون است .
اى قوم ما دعوتگر الهى را بپذيريد و به او ايمان آوريد ، تا گناهانتان را براى شما بيامرزد و شما را از عذابى دردناك در امان دارد .
و هر كس دعوتگر الهى را نپذيرد ، [ بداند كه ] در [ اين سر ] زمين گزير و گريزى ندارند و در برابر او سرورانى ندارند ، اينانند كه در گمراهى آشكارند .
آيا نينديشيدهاند كه خداوند كه آسمانها و زمين را آفريده است ، در آفرينش آنها در نمانده است ، تواناى آن است كه مردگان را زنده بدارد ، آرى او بر هر كارى تواناست .
و روزى كه كافران را به نزديك آتش [ دوزخ ] بدارند [ و از ايشان بپرسند ] آيا اين [ وعده ] حقّ نيست ؟ گويند چرا سوگند به پروردگارمان . گويد پس عذاب را به خاطر كفرى كه مىورزيديد بچشيد .
پس همان گونه كه پيامبران نستوه ، صبر كردند ، صبر كن ؛ و براى آنان [ عذاب را ] به شتاب مخواه . [ زيرا ] روزى كه آنچه وعدهشان داده شده است ، بنگرند ، گويى آنان جز ساعتى از يك روز بر سر نبردهاند ؛ [ اين ] پيامى است ، پس آيا [ قومى ] جز قوم ستمكار [ مشرك ] به نابودى كشانده مىشوند ؟
تفسير
[ وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَيْكَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ ]
به ياد آور ، يا قومت را يادآورى كن كه ما گروهى از جنّ را موفّق نموديم و از مكان و جاى خودشان به سوى تو روانه ساختيم ، بعضى گفتهاند : جنّيان را از استراق سمع بهوسيله زدن با شهابهاى آسمانى به سوى تو برگردانيديم و بعد از عيسى عليه السّلام تا كنون از استراق سمع برنگشته بودند و آنان گفتند : اين مطلب كه يعنى شهابهاى آسمانى كه در آسمان پديد آمده حادث نمىشود مگر به خاطر چيزى كه در زمين حادث گشته است .