[ مُسْتَقْبِلَ أَوْدِيَتِهِمْ قالُوا هذا عارِضٌ مُمْطِرُنا ]
ملايكه يا هود يا خداى تعالى فرمود :
[ بَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهِ ]
بلكه اين عذاب چيزى است كه خودتان به آن تعجيل كرديد .
[ رِيحٌ ]
اين لفظ بدل از لفظ « ما » مىباشد .
[ فِيها عَذابٌ أَلِيمٌ تُدَمِّرُ ]
لفظ « تدمّر » از تدمير است ، آن به معناى مبالغه در نابودى است .
[ كُلَّ شَيْءٍ ]
هر چيزى از نفسها و مالها .
[ بِأَمْرِ رَبِّها فَأَصْبَحُوا لا يُرى إِلَّا مَساكِنُهُمْ ]
لفظ « يرى » با تا فوقانى به صورت معلوم و مجهول و با يا تحتانى به صورت مجهول خوانده شده ، لفظ « مساكنهم » از نظر اعراب تابع فعل و بر حسب قرائت آن مىباشد .
و معناى آيه اين است : نمىبينى مگر سكون يا محلّ سكونت آنان را .
[ كَذلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمِينَ ]
آرى اين چنين به بزهكاران جزا مىدهيم .
داستان آنان در سورهى اعراف و سورهى هود گذشت .
[ وَ لَقَدْ مَكَّنَّاهُمْ فِيما إِنْ مَكَّنَّاكُمْ فِيهِ ]
لفظ « إن » نافيه يا شرطيّه است كه جواب آن محذوف است .
[ وَ جَعَلْنا لَهُمْ سَمْعاً وَ أَبْصاراً وَ أَفْئِدَةً ]
و براى آنان گوش و چشم و قلب قرار داديم همانطور كه براى شما قرار داديم .
[ فَما أَغْنى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَ لا أَبْصارُهُمْ وَ لا أَفْئِدَتُهُمْ مِنْ شَيْءٍ ]
گوش و چشم و قلب آنها نتوانست آنها را از عذاب خدا بىنياز