تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 198

مساهمون:

ص١٩٨
إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ
الْعِلْمُ بَغْياً بَيْنَهُمْ
مگر پس از آنكه بدان علم يافتند ، از روزى ظلم يا استكبار به مخالفت پرداختند .
إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ
خداوندت در روز رستاخيز در آنچه اختلاف كردند حكم مىكند كه اختلاف در امر ولايت و خلافت ، يا مقصود مطلق امور دينى است .
ثُمَّ جَعَلْناكَ عَلى شَرِيعَةٍ مِنَ الْأَمْرِ
سپس براى تو شريعتى قرار داديم از امر رسالت ، نبوّت و ولايت ، يعنى به بنى اسرائيل رسالت و نبوّت و ولايت داديم ، بعد از آنان تو را بر راه هموار و راست قرار داديم بر آنان برترى داده باشيم ، بدين گونه كه بر تو شريعتى داريم كه شريعت همه‌ى امّت‌ها و راههاست .
فَاتَّبِعْها وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ
در خصوص ولايت يا در مطلق آنچه كه از امر دين بر تو داديم از آن پيروى كن نه از خواسته‌هاى نادانان .
إِنَّهُمْ لَنْ يُغْنُوا عَنْكَ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً
كه آنان تو را از عذاب خدا بىنياز و دور نمىدارند .
وَ إِنَّ الظَّالِمِينَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ
و اين ستمكارانند كه بعضى بر بعضى دوستى و ولايت مىكنند پس تو از ميان ستمگران براى خودت ولىّ و دوست نگير كه تو خود ظالم گردى ، همه‌ى اين سخنان كنايه از امّت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و اشاره به اختلاف آنان در امر ولايت است .
وَ اللَّهُ وَلِيُّ الْمُتَّقِينَ
خداوند دوست و ياور كسانى است كه