وَ النُّبُوَّةَ
به بنى اسرائيل حكم و نبوّت داديم چنان كه طبق گفتهى برخى هزار پيامبر از بين آنان بوده است .
وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ
بر حسب مقام حيوانىشان به آنان مأكول ، مشروب ، لباس ، مسكن و مركب روزى نموديم ، بر حسب مقام انسانى چيزهايى داديم كه از غيب بر آنان وارد مىشود از قبيل علوم ، يافتهها و مشاهدات .
وَ فَضَّلْناهُمْ عَلَى الْعالَمِينَ
و بنى اسرائيل را بر جهانيان برترى داديم و اين بدان جهت بود كه حكم ، نبوّت و طيّبات را به آنان داديم .
و مراد از عالمين اهل زمان خودشان است و گرنه امّت محمّد صل اللّه عليه و آله از آنان برترند .
وَ آتَيْناهُمْ بَيِّناتٍ مِنَ الْأَمْرِ
مقصود از بيّنات معجزهها ، يا احكام رسالت ، يا احكام نبوّت ، يا دلايل امر رسالت ، يا نبوّت ، يا ولايت است و مقصود از « امر » همين امورى است كه ذكر شد ، يا مقصود عالم امر يا امر خداست .
لفظ « من » براى ابتدا يا تبعيض يا تعليل است كه كنايه از امّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله است ، گويا كه فرموده باشد : اى امّت محمد صلّى اللّه عليه و آله بيدار شويد كه ما به شما كتاب ، حكم و نبوّت داريم و از طيّبات و پاكيزهها روزى داديم ، بر جهانيان برترى بخشيده و بيّنات عطا نموديم .
پس در حال حيات محمّد صلّى اللّه عليه و آله و بعد از مرگ او اختلاف نكنيد ، همانطور كه بنى اسرائيل اختلاف كردند تا مثل آنان مستحقّ عقوبت باشيد .
فَمَا اخْتَلَفُوا
( در ردّ و قبول ) اختلاف نكردند .