تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 170

مساهمون:

ص١٧٠
كه مقصود از عذاب قحطى باشد كه چون قحطى رفع شد مشركين دوباره به انكار بازگشتند ، چنانچه بعضى گفته‌اند . يا معناى آيه اين است كه ما عذاب مرگ و عذاب دود را اندكى بر مىدارم . چون شما به سوى ما باز مىگرديد و اين معنا در صورتى است كه مقصود از عذاب عذاب احتضار باشد .
يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرى
روز قيامت يا روز بدر .
إِنَّا مُنْتَقِمُونَ
روز قيامت يا روز بدر اى رسول منتظر باش آن روز بزرگ را كه ما آنان را به عذاب سخت بگيريم كه البتّه ما از آنان انتقام خواهيم كشيد .
وَ لَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ
ما آنان را مبتلا و گرفتار كرديم ، چنانچه پيش از آنان قوم فرعون را گرفتار كرديم كه مقصود انواع عذاب نه‌گانه است .
وَ جاءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ
و بر ايشان پيامبرى كه از جهت اخلاق و افعال يا از جهت اصل و نسب و پدران بزرگوارست آمد كه او از اولاد انبيا عليهم السّلام بود ؛ يا مقصود اين است كه او نزد خداوند ، كريم است .
أَنْ أَدُّوا إِلَيَّ عِبادَ اللَّهِ
چنان كه موسى اين رسالت را آورد كه گفت : بنى اسرائيل را به من بدهيد . بنا بر آنكه لفظ « عباد اللّه » مفعول به باشد . اگر لفظ « عباد اللّه » منادى باشد معناى آيه چنين مىشود كه امانت‌هاى خود را كه از جانب خدا نزد شما به وديعت گذاشته شده مانند استعدادهايى كه در شماست و بدان وسيله مىتوانيد به سوى خدا ارتقا