تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 169

مساهمون:

ص١٦٩
مىخوردند .
رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ
اين جمله حال يا جواب سؤال مقدّر به تقدير قول است ، يعنى بار پروردگارا عذاب را از ما بردار كه به تو ، يا به رسول تو ، يا جانشين تو ، يا به روز قيامت ايمان داريم .
أَنَّى لَهُمُ الذِّكْرى
جواب سؤال مقدّر يا حال به تقدير قول است يعنى در حالى كه بدين سخن گويا بودند .
وَ قَدْ جاءَهُمْ رَسُولٌ مُبِينٌ
رسولى كه صدق از ظاهر است ، ( ظاهركننده‌ى صدق خويش است ) بر ايشان آمد .
ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَ قالُوا مُعَلَّمٌ
امّا از او ( رسول خدا ) ورى گردانده و گفتند آموزش ديده است : ( كه او را يك غلام عجمى تعليم مىدهد .
مَجْنُونٌ
و او جن زده است به منظور اينكه دليلهاى راستى و صدق رسول صلّى اللّه عليه و آله برايشان ( در آشكار بودن ) كمتر از ديدن نيست ، همان‌طور كه با وجود براهين و ادلّه‌اى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله داشت از او روى گردانيده و پشت كردند بعد از اين هم پشت مىكنند . همان‌طورىكه بعضى گفتند : او را ياد مىدهند و بعضى گفتند : او مجنون و ديوانه است ، پس از آنكه ديدند هنگام نزول وحى براى رسول خدا چيزى همانند غشّ عارض مىشد .
إِنَّا كاشِفُوا الْعَذابِ
اين جمله جواب سؤال آنان است .
قَلِيلًا إِنَّكُمْ عائِدُونَ
ما كمى از عذاب را به دليل بازگشت به ما مىداريم . امّا شما پس از رفع عذاب هم به انكار باز مىگرديد در صورتى
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 169 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى