امام حسين عليه السّلام ائمّه مىشدند .
در اين مورد شرح مفصّلى مرقوم فرمودهاند خوشا به حال خوانندگانى كه خداوند به آنان توفيق مطالعه و درك مطلب را عطا فرمايد .
محمّد صلّى اللّه عليه و آله
بيشتر آيات اين سوره در مورد ولايت مولاى متّقيان على بن ابى طالب عليه السّلام مىباشد كه جهت آگاهى خوانندگان عزيز و ارجمند چند آيه به عنوان نمونه بيان مىكنيم .
در تفسير اوّلين آيه اين سوره
[ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ ]
مرقوم فرمودهاند : بدان كه در اين سوره حال كسانى ذكر شده كه به على عليه السّلام ايمان دارند يا ولايت او را منكر هستند ، اگر چه ظاهر آيات عام است ولى منظور همين است .
چنانچه در جاى خود به آن اشاره خواهيم كرد پس قول خداى تعالى :
«
[ الَّذِينَ كَفَرُوا ]
اعمّ از كفر به خدا يا به رسول ، يا به آخرت يا به على عليه السّلام و ولايت اوست ، ولى مقصود كفر به ولايت است ، قرينهى آن قول خدا :
[ وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ ]
مىباشد كه سبيل خدا و راه خدا جز ولايت نيست ، اعم از آنكه لفظ « صدّوا » به معناى اعراض كردند يا جلوگيرى كردند باشد .
اضلّ اعمالهم كارهايى كه در اسلام انجام دادهاند تباه گرديده است ، قمّى گفته است : اين آيه دربارهء آن عده از اصحاب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نازل شده كه بعد از آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله مرتدّ شدند ، حقّ اهل بيت او را غصب كردند و از ولايت ائمّه و امير المؤمنين عليه السّلام جلوگيرى نمودند .
در تفسير
[ وَ يُثَبِّتْ أَقْدامَكُمْ ]
و قدمهاى شما را در دينتان ثابت نگه مىدارد ، كه مقصود ولايت على عليه السّلام است . . . .