نعمتهايش جاودانه هستيد ، چون به دنبال نعمتهاى قابل زوال كه زائل مىشوند رنج زوال و ناراحتى از بين رفتن است و لذّتهايش آميخته به رنج و خوف زوال و زحمت و حفظ آن از زوال مىباشد .
ولى در نعمتهاى بهشتى بيم زوال نيست .
[ وَ تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي أُورِثْتُمُوها بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ]
اين آيه در سورهى اعراف با بيان كيفيّت و چگونگى ارث برون گذشت .
[ لَكُمْ فِيها فاكِهَةٌ كَثِيرَةٌ مِنْها تَأْكُلُونَ ]
لذّتهاى اخروى را به صورت لذّتهايى آورده كه مدارك حيوانى از آن لذّت مىبرند و اين بدان جهت است كه بيشتر مردم از مرتبهى حيوان فراتر نمىروند و گرنه كسى كه از لذّت حضور بهرهمندست توجّه به مأكول و مشروب و ساير لذّتهاى حيوانى نمىكند و هرگاه خوردنى و آشاميدنى و ساير خواستههاى مدارك حيوانى را تعميم دادى مىتوانى لذّتهاى كسى را كه با لذّت حضور بهرهمندست نيز تعميم دهى .
[ إِنَّ الْمُجْرِمِينَ ]
گويا كه گفته شده : لذّتهاى مذكور براى اطاعتكنندگان است ، پس براى مجرمين چيست ؟ فرمود :
[ فِي عَذابِ جَهَنَّمَ خالِدُونَ ]
آنان همواره از عذاب دوزخ برخوردارند .
اين جمله را تفسير به دشمنان آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله كردهاند .
[ لا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ ]
تخفيف در عذاب به آنها داده نمىشود .
[ وَ هُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ ]
حيران و سرگردان و از شدّت ترس و سرگردانى از آنچه كه بر سرشان آمده ساكت هستند .
[ وَ ما ظَلَمْناهُمْ وَ لكِنْ كانُوا هُمُ الظَّالِمِينَ ]
در