تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 131

مساهمون:

ص١٣١
[ مِنْ هذَا الَّذِي هُوَ مَهِينٌ ]
من بهترم يا موسى ؟ كه او اين همه خوار و حقير است ؟ و هيچ يك از اين خبرها كه من دارم او ندارد .
[ وَ لا يَكادُ يُبِينُ ]
اين موسى نمىتواند به طور واضح و آشكار سخن بگويد و مقصودش را بيان كند ، يعنى موسى بر حسب باز بودن دست و گستردگى ملك و زينت و زيور به چيز و خوار است ، همچنين بر حسب حال خودش نيز خوار است كه او بر اداء كلام قادر نيست . لفظ « أم » منقطعه و خالى از همزه يا متضمّن معناى آنست ، يا « أم » متّصله است ، معناى آن اين است كه آيا نمىبينيد يا مىبينيد ؟
فَلَوْ لا أُلْقِيَ عَلَيْهِ أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ ]
بعضى گفته‌اند : در آن زمان وقتى مىخواستند شخصى را بزرگ كنند و احترام نمايند او را با خلخال و النگو و طوقى از طلا مىپوشانيدند و فرعون مطلب را بر آنان مشتبه ساخت . سيادت و بزرگى از جانب خدا را به سيادت و بزرگى از جانب مردم قياس كرد و گفت : اگر موسى رسول از جانب خدا و نايب اوست پس چرا او را از جانب خدا با خلخال‌ها و النگوهاى طلا نپوشانيده‌اند تا علامت سيادت و بزرگىاش باشد . لفظ « القى » به صورت مجهول و « اسورة » مرفوع و نيز « القى » به صورت فعل معلوم و « اسورة » منصوب و « اسورة » و « اساورة » و « اساوير » و « اساور » نيز خوانده شده است .
[ أَوْ جاءَ مَعَهُ الْمَلائِكَةُ مُقْتَرِنِينَ ]
اگر او از جانب خدا پيامبر بود بايد صفوفى از ملايكه با او مىآمد ، او كه ادّعا مىكند رسالت از
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 131 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى