لفظ « سلف » مصدر است كه وصف واقع شده يا جمع « سالف » است ، مانند « خدم » كه جمع « خادم » است ، « سلفا » با ضمّه سين و لام خوانده شده كه جمع « سليف » باشد ، مانند « رغيف » يا جمع « سالف » يا « سلف » باشد ، مانند « خشب » و با ضمّه سين و فتحهى لام خوانده شده تا مخفّف « سلف » با ضمّهى سين و لام باشد ، يا جمع « سلفه » به معنى « سالفين » است .
[ وَ مَثَلًا ]
مثل در اصل به معناى شبيه است ، ليكن به سبب غلبه ( در استعمال ) اين معيّن بر هر امرى شگفتىآور گذشته كه هر امر حادث و جديد و شگفتى را به آن تشبيه مىكنند به عنوان اسم آمده است .
يعنى آنان را طورى قرار داديم كه ضرب المثل باشند براى هر كس كه كار زشت و قبيح انجام دهد و به سبب آن كار در بلا واقع شود .
[ لِلْآخِرِينَ ]
براى كسانى كه بعد از آنها مىآيند .
آيات 57 - 67
[ سوره الزخرف ( 43 ) : آيات 57 تا 67 ]
وَ لَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلاً إِذا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّونَ ( 57 ) وَ قالُوا أَ آلِهَتُنا خَيْرٌ أَمْ هُوَ ما ضَرَبُوهُ لَكَ إِلاَّ جَدَلاً بَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُونَ ( 58 ) إِنْ هُوَ إِلاَّ عَبْدٌ أَنْعَمْنا عَلَيْهِ وَ جَعَلْناهُ مَثَلاً لِبَنِي إِسْرائِيلَ ( 59 ) وَ لَوْ نَشاءُ لَجَعَلْنا مِنْكُمْ مَلائِكَةً فِي الْأَرْضِ يَخْلُفُونَ ( 60 ) وَ إِنَّهُ لَعِلْمٌ لِلسَّاعَةِ فَلا تَمْتَرُنَّ بِها وَ اتَّبِعُونِ هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ ( 61 )
وَ لا يَصُدَّنَّكُمُ الشَّيْطانُ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ ( 62 ) وَ لَمَّا جاءَ عِيسى بِالْبَيِّناتِ قالَ قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ