فَأَغْرَقْناهُمْ أَجْمَعِينَ ( 55 )
فَجَعَلْناهُمْ سَلَفاً وَ مَثَلاً لِلْآخِرِينَ ( 56 )
ترجمه :
( 43 / 56 - 46 )
و به راستى موسى را همراه با پديدههاى شگرفمان به سوى فرعون و بزرگان قومش فرستاديم ، آنگاه گفت من پيامبر پروردگار جهانيانم .
چون معجزات ما را براى آنان آورد ، آنگاه بود كه به آنها مىخنديدند .
و هيچ پديدهى شگرفى به آنان ننمايانديم مگر آنكه از همانندش بزرگتر بود ، ايشان را با عذاب فروگرفتيم ، باشد كه به راه آيند .
و گفتند اى ساحر [ ارجمند ] براى ما به درگاه پروردگارت - با عهدى كه با تو دارد - دعا كن كه ما هم رهيافتهايم .
و چون عذاب را از آنان بر طرف ساختيم ، آنگاه بود كه پيمانشكنى كردند .
و فرعون در ميان قومش [ چنين ] آواز در داد كه اى قوم من آيا فرمانروايى مصر از آن من نيست و آيا اين رودها از زير [ قصر ] من روان نيست ؛ آيا نمىنگريد ؟
بلكه من بهترم از اين كسى كه بىمقدار است ، نزديك نيست كه سخن واضح بگويد .
پس چرا دستبندهايى زرّين براى او نازل نشده ، يا چرا با او فرشتگانى نيامدهاند كه همراهى كنند ؟
پس قومش را از راه به در برد ، آنگاه از او پيروى كردند كه ايشان [ در برابر خداوند ] قومى نافرمان بودند .
و چون ما را به خشم آوردند ، از ايشان انتقام گرفتيم ، همگيشان را غرقه ساختيم .
و آنان را پيشينه و مايهى عبرت واپسينان گردانديم .
تفسير
[ وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ ]
اين جمله نيز عطف است ، در آن دلدارى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و وادار كردن او بر صبر بر اذيّتهاى قوم است .
[ فَقالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ فَلَمَّا جاءَهُمْ بِآياتِنا إِذا هُمْ مِنْها يَضْحَكُونَ ]
مشركين به جاى تسليم و اطاعت از موسى او به