او همنشين اوست .
و آنان ايشان را از راه [ راست ] بازدارند ، گمان برند كه خود رهيافتهاند .
تا چون به نزد ما آيد [ به آن شيطان ] گويد كاش بين من و تو فاصلهى مشرق و مغرب بود و بد همنشينى است .
و چون ستم [ / شرك ] ورزيدهايد ، هرگز امروز [ اين امر ] سودتان ندهد كه در عذاب مشتركيد .
آيا تو به ناشنوايان [ پيام خود را ] مىشنوانى ، يا نابينايان و كسى را كه در گمراهى آشكار است ، هدايت مىكنى ؟
پس اگر تو را [ از دنيا ] ببريم ، در آن صورت از ايشان داد مىستانيم .
يا اگر آنچه [ از عذاب ] به ايشان وعده دادهايم به تو نشان دهيم ، در هر صورت ، بر ايشان تواناييم .
به آنچه بر تو وحى شده است ، تمسّك كن [ و بدان كه ] تو بر راه راست هستى .
و آن ياد آورى براى تو و قوم توست ؛ و زودا كه بازخواست شويد .
و از [ پيروان ] پيامبران ما ، كه پيش از تو فرستادهايم بپرس ، كه آيا به جاى خداوند رحمان ، خدايانى را حكم كردهايم كه پرستيده شوند ؟
تفسير
[ وَ مَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمنِ ]
و هر كه از ذكر خداى بخشنده كور شود .
بدان آن ولايت كه به طور تكوينى در جميع موجودات سارى و جارى است در حقيقت ذكر خداست .
و همچنين است ولايت تكليفى كه بر انسان و اولاد اجنّه جارى و سارى است .
و روى همين جهت است كه لفظ « ذكر » را به لفظ « رحمن » اضافه كرد ، صاحب ولايت نيز كه ولايت با او تحقّق مىيابد ذكر است و لذا ديدن او يادآورنده است ، چنانچه عيسى عليه السّلام در جواب حواريّين كه