تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 122

مساهمون:

ص١٢٢
اطاعت از او داده است ترك كند شيطان قرين و همدم او مىگردد .
[ وَ إِنَّهُمْ ]
آن شيطان كه قرين و همدم كور دلان هستند .
[ لَيَصُدُّونَهُمْ ]
آن كور دلان را از رفتن به راه انسانيت و راه راست مانع مىشوند .
[ عَنِ السَّبِيلِ ]
آنان را از راهى باز مىدارند كه شايسته است انسان آن راه را بپيمايد ، آن راه ، راه ولايت تكوينى و تكليفى است ، چون بيشتر خطاب‌هاى قرآن خالى از اشاره به ولايت و قبول و ردّ آن نيست معناى آيه اين است : هر كس از علىّ عليه السّلام و ولايت او كور شود براى او شيطانى مقدّر مىكنيم و آن شيطان و پيروانش او را از علىّ عليه السّلام و ولايتش كور و نابينا مىكنند .
[ وَ يَحْسَبُونَ ]
شياطين يا كور دلان يا همه‌ى آنها گمان مىكنند در هدايت هستند .
[ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ ]
در حالى كه آنها گمراه هستند راه صحيح به روى آنان بسته است .
[ حَتَّى إِذا جاءَنا ]
تا آن وقت كه آن كور دل پيش ما آيد ، لفظ « جاءنا » « جاءانا » به صورت تثنيه خوانده شده .
[ قالَ ]
كور دل به شيطان مىگويد :
[ يا لَيْتَ بَيْنِي وَ بَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ ]
اى كاش بين من و تو دورى و فاصله بين مشرق و مغرب بود .
[ فَبِئْسَ الْقَرِينُ ]
چه دوست بد و قرين بدى بودى . چون مىبيند كه شيطان او را از ولايت باز داشت ، به سبب باز داشته شدن از ولايت هلاك شد و داخل آتش شد آرزو مىكند كه اى كاش شيطان قرين و همدم
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 122 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى