كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ]
هر امر حكيمى در آن شب نازل مىشود ، امر حكيم و محكم يك خبر بيشتر نيست ، پس هر كس حكم كند به خبرى كه در آن اختلاف باشد و تنها نظر خود را درست ببيند به حكم طاغوت ( حكم ) كرده است ، كه تفسير امور در هر سال در شب قدر به ولىّ امر نازل مىشود و در آن شب به او امر مىشود كه دربارهى خودش چنين و چنان كند و در امور مردم چنين و چنان .
براى ولى امر غير از خدا آنچه گفته شد ، علم خاصّ ، مكنون ، عجيب و مخزون خدا حادث مىشود ، مانند امورى كه در آن شب نازل مىشود .
اين شرح و تفسير در مورد اين آيه مفصّل است كه از خداوند مىخواهيم به همهى ما توفيق مطالعه آن را عنايت فرمايد .
الجاثية
در تفسير
[ وَ اللَّهُ وَلِيُّ الْمُتَّقِينَ ]
مرقوم فرمودهاند : خداوند دوست و ياور كسانى است كه از رأى يا پيروى نفس پرهيز مىكنند .
مكرّر اين مطلب را در گذشته نيز گفتهايم كه پرهيزگار و متّقى جز شيعهى علىّ بن ابى طالب عليه السّلام نيست .
در تفسير
[ قُلِ اللَّهُ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يَجْمَعُكُمْ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ لا رَيْبَ فِيهِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ ]
مىفرمايند : و ليكن بيشتر مردم نمىدانند ، چون تفكّر و انديشهى آنان در امور غيبى نيست و نظرشان منحصر در محسوسات است و گرنه آنان نيز عالم آخرت را در خواب مشاهده مىكنند و عالم خواب نمونه مرگ است ، سپس بايد بدانند كه خروج روح از بدن به وسيلهى مرگ نيست مگر مانند خروج آن از بدن بوسيلهء خواب ، همانطور كه بعد از خواب در عالمى ديگر روح باقى مىماند همچنين است بعد از مرگ .