تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 90

مساهمون:

ص٩٠
وَ ما آتَيْناهُمْ مِنْ كُتُبٍ يَدْرُسُونَها
ما به آنان كتابى نداديم كه آن را بخوانند و صحّت مذهب خودشان و انكار مذهب تو را به آن كتابها نسبت دهند .
وَ ما أَرْسَلْنا إِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِنْ نَذِيرٍ
و قبل از تو انذاردهنده‌اى به سوى آنان نفرستاديم تا اين سخنان را به او نسبت دهند . پس سخنانى كه مىگويند جز ناشى از تعصّب نسبت به راه و روش
هذا
خودشان نيست يا ناشى از تقليد پدرانشان است ، بدون آنكه در مذهب آنان و آنچه كه درباره مذهب تو مىگويند تحقيق كنند و حتّى در تقليد خودشان نيز تحقيق نكرده‌اند .
وَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ ما بَلَغُوا مِعْشارَ ما آتَيْناهُمْ
اينان تو را تكذيب كردند ، تكذيبشان امر غريبى نيست ، چون پيشينيان و گذشتگان آنان نيز رسولان خود را تكذيب كردند ، ليكن بين اين‌ها و پيشينيانشان فرق بزرگى است . زيرا به پيشينيان اموال و اولاد و نيرو و طول عمر زياد داده شد كه بدان وسيله مورد آزمايش قرار بگيرند ، مغرور شدند و انكار كردند ، ولى اين‌ها به يكدهم آنچه كه به پيشينيان داديم هم نرسيدند . يا معناى آيه اين است كه ما به اين‌ها معجزات و دلايل صدق رسولان عليهم السّلام آن‌قدر داديم كه پيشينيان به يكدهم آن نرسيدند ، يا رسولان سابق به يكدهم فضل و برترى كه به محمّد صلّى اللّه عليه و آله و آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله داديم نرسيدند . از هشام بن عمّار در حديث مرفوع آمده است كه گفت :
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 90 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى