مىكنند و هر يك در كار خود متحيّر و مضطرب و در نهايت اضطراب و تشويش است پس امروز هيچ يك براى ديگرى مالك نفع و ضرر نيست .
بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ نَفْعاً وَ لا ضَرًّا
زيرا همه كارها در آن روز به دست خداست به خلاف روز دنيا كه ممكن است توهّم شود كه بعضى قدرت بر نفع و ضرر بعضى ديگر را دارند .
و خطاب به ملايكه و عبادتكنندگان آنها يا به مطلق عبادتكنندگان و معبودها ، يا به مطلق رؤسا و مرئوسين ، يا به اجنّه و عبادتكنندگان آنهاست .
وَ نَقُولُ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا
كسانى كه ظلم و ستم كردند از فاليوم معبودها و متاعها و يعنى معبودها و متاعهايى كه معبود و متاع بودن آنان با اذن و اجازه از جانب خدا نبوده و اطاعتكنندگان يعنى كسانى كه عبادت و اطاعت و شرك آوردن آنها با اذن و اجازه از جانب خدا نبوده است .
به هر دو گروه مىگوييم :
ذُوقُوا عَذابَ النَّارِ الَّتِي كُنْتُمْ بِها تُكَذِّبُونَ وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ
اين جمله عطف به اعتبار معناست و لذا از خطاب به غيبت التفات نمود ، يعنى آنان چنان بودند كه وقتى به آنها گفته مىشود : از آتشى كه خدا به آن وعده مىدهد بترسيد مىگفتند : اين جز دروغ نيست و هرگاه آيات ما بر آنها خوانده مىشد . . . ممكن است برگرداندن خطاب از آنها به سوى محمّد صلّى اللّه عليه و آله و بيان حال امّت او باشد و نيز عطف به اعتبار معنا باشد و معناى آن چنين باشد : هرگاه آيات ما بر آنها خوانده مىشد آن را