تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 51

مساهمون:

ص٥١
دوازده سال زندگى كرد . « 1 » « لقد كان » اين جمله جواب سؤال مقدّر است گويا كه گفته شده : حوادث آسمان و زمين كه ذكر شد دلالت بر علم و قدرت و حكمت خداى تعالى مىكرد همه از نعمتها و نعمت دادن خدا بود . آيا از نعمتهاى خدا نيز چيزى واقع شده كه دلالت بر اين معنا بكند ؟ خداى تعالى در جواب فرمود :
لَقَدْ كانَ لِسَبَإٍ
براى قوم سبأ چنين پيش آمد . سبأ از اولاد سبا بن يشحب بن يعرب بن قحطان بوده‌اند . از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آمده است : كه از او درباره سبأ سؤال شد كه آيا او مرد است يا زن ؟ پس رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : او مردى از عرب بود كه ده فرزند از او ماند كه شش نفر از آنها ميمون و خوش‌قدم و چهار نفر از آنان شوم و بدقدم بودند ، امّا كسانى كه خوش‌قدم بودند عبارتند از : ازد ، كنده ، مذحج ، اشعريون ، انمار ، حمير ، گفته شده : انمار چيست : فرمود : كسانى هستند كه از آنان خثعم و بجيله است و امّا آن چهار نفر كه شوم بودند : عامله ، جزام ، لخم ، غسّان بودند . « 2 »
فِي مَسْكَنِهِمْ
و « فى مساكنهم » خوانده شده و آن محلّ سكنى و زندگى آنانست . بعضى گفته‌اند : در يمن بوده است و نام آنجا « مأرب » بوده كه از آنجا تا صنعاء سه روز راه بوده است .
آيَةٌ
در محلّ سكناى قوم سبأ نشانه‌ى آيتى است كه
هامش
( 1 ) صافى : ج 4 ، ص 215 . اكمال الدّين و اتمام النّعمة : ص 523 ، باب 46 ، ذيل ح 3 . ( 2 ) صافى : ج 4 ، ص 215 . مجمع البيان : ج 7 و 8 ، ص 386 .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 51 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى